Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Funkcje aparatu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Funkcje aparatu. Pokaż wszystkie posty

piątek, 28 grudnia 2012

Pomiar światła - poznaj możliwości Twojego aparatu


Na samym początku kiedy uczyłam się obsługi mojego aparatu zainteresowała mnie kwestia rożnych pomiarów światła w aparacie. Nie wiedziałam jakie ustawienie powinnam wybrać do robienia zdjęć. Korzystając z jednego z forum fotograficznych po prostu zadałam pytanie w celu otrzymania odpowiedzi. Z jakiegoś powodu tym razem nie szukałam sama odpowiedzi i nie czytałam szeregu różnych dostępnych w internecie artykułów, a może po prostu było tego tak dużo, że nie wiedziałam od czego zacząć?! Nie wiem, już teraz nie pamiętam. Wiem tylko, iż odpowiedź jaką uzyskałam sprawiła, iż przez wiele lat posługiwałam się głównie jedną z kilku możliwych opcji w moim aparacie. Być może gdybym wcześniej wiedziała o działaniu, możliwościach oraz sposobie korzystania z różnych pomiarów światła więcej moich zdjęć byłoby udanych i zapewne dużo ciekawszych.
Otóż odpowiedź jaką uzyskałam było, iż - najlepiej jest ustawić na stałe w aparacie tryb pomiaru matrycowego i nie zawracać sobie głowy pozostałymi ponieważ ten sposób pomiaru jest najdokładniejszy i przynosi pożądane rezultaty.

Dzisiaj wiem, że jest to najbardziej popularny tryb pomiaru światła, wybierany przez amatorów fotografii bez większego zagłębiania się w temacie. W większości sytuacji ten tryb pomiaru sprawdza się świetnie, ale nie we wszystkich. Jeżeli nie wiemy w jaki sposób aparat dokonuje pomiarów światła w wielu sytuacjach nie jesteśmy w stanie przewidzieć końcowego efektu i nie zawsze uzyskamy oczekiwany przez nas efekt. W związku z tym aby móc kreatywniej korzystać z możliwości aparatu ważne jest aby wiedzieć jakie się ma dostępne narzędzia i przy okazji wyjątkowych sytuacji pamiętać, iż je również można wykorzystać i wiedzieć w jaki sposób się z nich korzysta.

Przeglądając EXIFy (Exchangeable Image File Format – informacje o aparacie i parametrach ustawionych w trakcie robienia zdjęcia) moich zdjęć niestety ze smutkiem muszę przyznać, iż większość moich zdjęć została wykonana z użyciem pomiaru matrycowego. Tylko w nielicznych sytuacjach kiedy napotkałam na pewne trudności z ustawieniem światła i wyraźnie mogłam zaobserwować na wyświetlaczu aparatu, iż osiągnięty efekt nie jest zadowalający eksperymentowałam z różnymi ustawieniami. Czasami metodą prób i błędów, przez przypadek udało mi się osiągnąć to co sobie zaplanowałam.

Aby nasze zdjęcia były ciekawe i zatrzymywały obserwatora na dłużej już zanim naciśniemy na spust migawki musimy wiedzieć co chcemy osiągnąć, wyobrazić sobie zdjęcie w głowie.



Pomiar światła oznacza ustalenie ekspozycji dla zastanych warunków świetlnych. Mamy do wyboru zewnętrzne i wewnętrzne światłomierze.

Światłomierze zewnętrzne to światłomierze przeznaczone przede wszystkim do profesjonalnego wykorzystania. Dają możliwość dokonania bardzo precyzyjnego pomiaru. Są one jednak ze względu na swoją cenę niedostępne dla zwykłego użytkownika aparatu cyfrowego.

Te wewnętrzne wbudowane są w aparat i dokonują pomiaru światła za pomocą trybu TTL (through the lens – przez obiektyw). W obecnych czasach producenci aparatów umożliwiają nam wybór pomiędzy kilkoma trybami pomiaru światła. W zależności od modelu aparatu jest może być ich więcej albo mniej (w większości aparatów mamy do wyboru 3 różne pomiary światła natomiast w bardziej zaawansowanych aparatach DSLR może być ich 4).
W zależności od marki aparatu również nazewnictwo może być różne. Poniżej starałam się zebrać wszystkie możliwe opisy, nazwy danych trybów tak aby każdy z was niezależnie od tego jakim aparatem się posługuje mógł bez problemu odnaleźć się w podanych informacjach.
W aparatach Nikona opcje trybu pomiaru światła ustawia się spod MENU pod zakładką POMIAR ŚWIATŁA, a w bardziej zaawansowanych modelach już podobnie jak w aparatach Canona jest ułatwiony dostęp do zmiany tych ustawień, wystarczy skorzystać z przycisku znajdującego się w obudowie aparatu.



Mamy do wyboru pomiędzy:
  • pomiarem matrycowym
  • pomiarem skupionym
  • pomiarem punktowym
  • pomiarem centralnie ważonym


Pomiar matrycowy (Nikon) – ewaluacyjny (Canon, Sigma), wielosegmentowy (Pentax), wielopunktowy (Sony), wielopolowy (Panasonic), średnio ważony, szacunkowy, segmentowy,

Dla kogo?
Jest on najczęściej wykorzystywanym przez fotoamatorów ponieważ najłatwiej fotografuje się wykorzystując ten pomiar. Jest to w miarę bezpieczny wybór, sprawdza się on w większości sytuacji i jeżeli nie chcesz sobie zawracać głowy bardziej skomplikowanymi trybami pomiarów jest on odpowiednim typem pomiaru dla Ciebie. Jednakże musisz się liczyć z tym, że w pewnych sytuacjach może on Cie zawieść i wtedy lepiej żebyś wiedział w jaki sposób możesz się posłużyć pozostałymi pomiarami.

W jakich warunkach oświetleniowych?
Pomiar matrycowy jest odpowiednim typem pomiaru dla kadrów niejednolicie oświetlonych, dzięki odpowiednim pomiarom zadba on o zachowanie szczegółów zarówno w światłach jak i w cieniach.
Radzi on sobie dobrze w umiarkowanych warunkach oświetleniowych (w takich gdzie nie mamy zbyt dużych różnic w jasności fotografowanych obiektów i tła).

Zaleca się korzystanie z niego fotografując:
  • małokontrastowe krajobrazy,
  • budynki,
  • fotografia wnętrza kościoła,
  • czasami zdjęcia nocne,
  • w fotografii portretowej,
  • a nawet w zdjęciach wykonywanych pod światło.
Jak działa?
Aparat dokonuje pomiaru światła w wielu punktach kadru po czym dokonuje odpowiednich przeliczeń do wyciągnięcia odpowiedniej średniej. Dobiera odpowiednie parametry tak aby nie miało ono przepalonych czy niedoświetlonych fragmentów (zbyt ciemnych).
W zależności od tego jaki punkt pomiaru (AF) masz wybrany ten punkt uznany jest za najważniejszy w dokonywaniu pomiaru światła.

Gdzie się nie sprawdza?
  • W sytuacji scen o bardzo dużym/mocnym kontraście.
  • Kiedy nie chcemy aby zdjęcie było równomiernie naświetlone.
    Jeżeli np. sfotografujesz księżyc z ustawieniem pomiaru matrycowego mechanizm aparatu będzie starał się wyciągnąć średnią dla jasności księżyca i nieba i w ten sposób niebo które powinno być czarne będzie miało nieciekawe szare kolory a księżyc nie będzie jasny tylko poszarzały.
  • W sytuacji kiedy nie chcemy aby obiekt główny naszego zdjęcia znajdował się w centrum naszego obrazu i chcemy dokonać pomiaru ostrości z blokadą ekspozycji. Jeżeli takie zdjęcie wykonamy w trybie matrycowym nie możemy mieć pewności, iż nasze zdjęcie będzie dobrze naświetlone ponieważ początkowe ustawienia zostały wykonane dla innej sceny.



Pomiar skupiony – pomiar częściowy, selektywny, skupiony w małym polu

Dla kogo?
Dla osób które chcą mieć większy wpływ na fotografowaną scenę i ekspozycję zdjęcia.

W jakich warunkach oświetleniowych?
Przydatny on jest w sytuacjach gdy tło jest znacznie jaśniejsze niż fotografowany obiekt (np. gdy fotografujemy pod światło). Jeżeli fotografujemy portret osoby w trudnych warunkach – np. na tle padającego z okna ostrego światła, dobrze jest skorzystać z tego właśnie pomiaru światła (albo pomiaru punktowego). Wtedy fotografowana osoba będzie dobrze oświetlona a tło będzie czarne.

Jak działa?
W swoim działaniu przypomina on pomiar punktowy, ale w jego przypadku pomiar jest ważony na obszarze 9% (w zależności od aparatu może to być w przedziale 8-13%) fotografowanej sceny do tego pomiaru, czyli pod uwagę brany jest trochę większy obszar.

Gdzie się nie sprawdza?
W sytuacjach gdzie scena jest podzielona na nierówno oświetlone, kontrastowo części.




Pomiar punktowy – spot

Dla kogo?
Jest pomiarem przeznaczonym dla osób bardziej doświadczonych, obeznanych dobrze z aparatem i potrafiących kontrolować światło. Jest przeznaczony w szczególności dla osób lubiących mieć zupełną kontrolę nad wszystkimi parametrami wykonując swoje zdjęcia.

Bardzo interesujące jest, iż nie wszystkie aparaty mają funkcję pomiaru punktowego. W moim kompaktowym aparacie cyfrowym Canon Power Shot A710IS miałam możliwość wykorzystania pomiaru punktowego natomiast w lustrzance Canon 400D już nie - ciekawe.

W jakich warunkach oświetleniowych?
Jest najlepszym pomiarem dla zdjęć w trudnych warunkach oświetleniowych, z bardzo silnym oświetleniem tylnym, kontrastowym (jednocześnie bardzo jasne i bardzo ciemne obszary) albo gdy źródło silnego światła znajduje się w polu naszego kadru.
Pomaga on precyzyjnie zmierzyć źródło światła w konkretnym punkcie kadru.

Warto skorzystać z tego sposobu pomiaru np.:
  • gdy robimy portret pod słońce
  • gdy osoba jest oświetlona silnym światłem padającym z okna (w celu uniknięcia niedoświetlenia pierwszego planu)
  • jasny księżyc otoczony ciemnym niebem

Jak działa?
Pomiar punktowy jest wykonywany w samym centrum kadru (w punkcie centralnym pomiaru ostrości AF) – na obszarze 1-4% wizjera (w zależności od aparatu).


Jeżeli potrzebujemy dokonać pomiaru światła w innym punkcie kadru dokonujemy pomiaru z blokadą ekspozycji – czyli nakierowujemy centralnym punktem AF na punkt który chcemy aby był na zdjęciu najlepiej przedstawiony, wciskamy spust migawki do połowy i zmieniamy kompozycję kadru.
W niektórych aparatach również blokady ekspozycji światła można dokonać korzystając z osobnego specjalnie dla tego celu przeznaczonego przycisku AEL – Auto Exposure Lock (w Canonie oznaczony gwiazdką).




W tym trybie większa część obrazu może być prześwietlona lub niedoświetlona ponieważ pomiar został wykonany tylko na małym fragmencie kadru.

Gdzie się nie sprawdza?
W scenach w których zależy nam na równomiernym oświetleniu w całym kadrze i uniknięciu prześwietlonych czy niedoświetlonych obszarów zdjęcia.


Należy pamiętać iż przy korzystaniu z pomiaru punktowego należy również dokonać korekty ekspozycji.




Pomiar centralnie ważony – średni centralnie ważony, centralny, skoncentrowany, skupiony, selektywny

Dla kogo?
Jeżeli zależy nam na możliwości większej kontroli nad światłem wybieramy pomiar centralny. Jest jednym z najbardziej przewidywalnych pomiarów ostrości, w związku z czym jest łatwym do opanowania zarówno przez osoby początkujące.
Jest on przydatny również dla zaawansowanych użytkowników aparatów w celu uzyskania prawidłowej ekspozycji dla obiektów podświetlonych światłem tylnym i innych scen z wykorzystaniem odpowiedniej kompensacji ekspozycji.

W jakich warunkach oświetleniowych?
Ten rodzaj pomiaru światła powodzeniem możemy stosować przy łagodnym kontraście światła.
Sprawdza się w szczególności w fotografii obiektów znajdujących się w samym centrum kadru i zajmującym jego większą część powierzchni oraz w sytuacjach kiedy nasz główny motyw fotografii znajduje się blisko obiektywu, a w jego tle występują mocne światła czy cienie.

Ten rodzaj pomiaru możemy wykorzystywać w fotografii
- portretu,
- krajobrazu

Jak działa?
Do czasu wynalezienia pomiaru matrycowego był najczęściej używanym pomiarem światła. Jego działanie polega na mierzeniu pomiaru światła na całej powierzchni kadru z koncentracją uwagi na jego środek - 60-80%. Jak sama nazwa tego typu pomiaru wskazuje uśrednia on jasność całej sceny. Dzięki temu jego efekty są łatwiejsze do przewidzenia.

Gdzie się nie sprawdza?
Należy pamiętać, iż ten typ pomiaru nie sprawdzi się dla nas jeżeli temat główny naszego zdjęcia znajduje się poza centrum naszego kadru.
Ważne jest również aby nasz motyw nie był zbyt kontrastowy – tzn. aby nie było dużej różnicy barw oraz przejścia z jednego obiektu na drugi były stonowane.

Jeżeli chcemy aby nasz motyw główny fotografii nie znajdował się w samym centrum kadru ale chcemy dokonać dobrego pomiaru światła na ten obiekt, korzystając z trybu pomiaru centralnego wykonujemy zdjęcie z użyciem blokady ekspozycji - naciskamy spust migawki do połowy i zmieniamy kompozycję kadru.


Mam nadzieje, iż powyższy artykuł okaże się dla was przydatny. Jeżeli znasz się na temacie i uważasz, iż popełniłam gdzieś błąd - proszę powiedz mi o tym. 
Pozdrawiam serdecznie




czwartek, 13 grudnia 2012

Ostre zdjęcie – podstawy o których musisz wiedzieć


Wykonując jakiekolwiek zdjęcie niezależnie od jego tematu, sposobu przedstawienia i tego co chcemy przez nie powiedzieć, jedno jest pewne – zdjęcie powinno być ostre.

„Jedno nieostre zdjęcie to pomyłka.
Dziesięć nieostrych zdjęć to eksperyment.
Sto nieostrych zdjęć to styl.”
Anonim

Abyśmy mogli świadomie wykonywać fotografie i abyśmy mieli kontrolę nad ich ostrością, ba abyśmy mogli wybrać jaka część obrazu ma być ostra a jaka nieostra – do tego jest nam potrzebna dobra znajomość naszego aparatu i możliwych do wykorzystania funkcji – w tym wypadku autofocusa. Wiedząc w jaki sposób je wykorzystać, w jakiej sytuacji poszczególne funkcje się sprawdzą a w jakiej nie mamy szansę na uzyskanie dużo lepszych fotografii.
Poznajmy więc dzisiaj możliwości naszego aparatu jeżeli chodzi o ustawienie ostrości.

Poniższy artykuł przygotowałam w szczególności w oparciu o aparaty marki Canon ale bez problemu możesz dopasować informacje tu zawarte to do swojego aparatu. W razie jakichkolwiek wątpliwości (i nawet bez nich) zapraszam do zapoznania się również z tym zagadnieniem dotyczącym pomiaru ostrości w Twojej instrukcji obsługi. Jak zawsze w przypadku jakichś wątpliwości trudności możesz również napisać do mnie.


Co to jest ten Auto Focus (AF)?
Skrót AF oznacza automatyczne ustawienie ostrości, czyli automatyka aparatu samodzielnie, bez twojej pomocy/ingerencji ustawi „odpowiednią” ostrość. Oczywiście to tylko maszyna i nie wie co to jest dla Ciebie „odpowiednia” ostrość, nie czyta Twoich myśli i czasami może ustawić ostrość na inny obiekt, inny plan niż Ty byś sobie tego życzył.
A więc jeżeli Twój aparat ma ustawiony Automatyczny Tryb wykonywania zdjęcia czy któryś z trybów tematycznych Twój aparat będzie korzystał z w pełni automatycznego ustawienia ostrości i nie będziesz miał możliwości zmiany ustawienia punktu pomiaru ostrości.
W celu manipulowania trybami pomiaru ostrości należy przełączyć aparat w któryś z trybów półautomatycznych - program P, tryb z priorytetem przesłony (Av, A), migawki (Tv, S); czy ręczny (tryb manualny M). W dalszym ciągu będziesz korzystał z trybu Auto Focusa ale będziesz miał możliwość ustawienia pewnych parametrów.


Wybór punktu pomiaru ostrości w aparacie
Wykonując zdjęcie już przed wciśnięciem spustu migawki powinniśmy wiedzieć jakie efekty chcemy osiągnąć, a więc również gdzie chcemy aby w naszym kadrze znalazła się ostrość. Znając obsługę swojego aparatu możemy w łatwy sposób osiągnąć zamierzony efekt.
W przypadku większości aparatów mamy możliwość wyboru punktu pomiaru ostrości.

W Canonie 400D przycisk dostępu do tej funkcji znajduje się tutaj:



Po jego przyciśnięciu na monitorze wyświetlacza czy też w wizjerze pojawia nam się podgląd ustawienia punktów pomiaru ostrości. Możemy zaobserwować 9 punktów jak na zdjęciach poniżej:


Różne aparaty maja inna liczbę punktów pomiaru ostrości. W moim Canonie 400D jest ich 9, w Nikonie D40 - 3 punktowy, D50 - 5 punktowy, D80 - 11 punktowy. W drogich lustrzankach może być to nawet 45 punktów pomiaru ostrości.

Na wyświetlaczu widzimy, iż wybrany punkt pomiaru ostrości zaznaczony jest żółtym kolorem.
Mamy do wyboru automatyczne ustawienie pomiaru ostrości (z lewej) albo pojedynczy punktu pomiaru ostrości (z prawej).


W przypadku automatycznego wyboru, (Automatic selection/pomiar wielopunktowy – wszystkie punkty pomiaru ostrości zaznaczone są żółtym kolorem) dajemy naszemu aparatowi pozwolenie na wybranie odpowiedniego (wg niego) punktu pomiaru ostrości. Musisz pamiętać, iż aparat będzie zawsze ustawiał ostrość na obiekt znajdujący się najbliżej naszego obiektywu (czyli może nie być to zgodne z Twoimi oczekiwaniami).


Jeżeli z jakiegoś powodu chciałbyś aby pierwszy plan był nie ostry to zaleca się wykorzystanie pojedynczego punktu pomiaru ostrości (Manual AF point selection – ręczny wybór punktu pomiaru ostrości). W ten sposób Ty będziesz decydował co ma być ostre a co nie.
Spoglądając przez wizjer będziesz mógł zaobserwować który punkt pomiaru ostrości został wybrany dzięki podświetleniu kolorem czerwonym.

Możesz skorzystać z tej funkcji w dwojaki sposób:
  1. korzystając z pojedynczego punktu pomiaru ostrości w samym centrum
    Centralny punkt ostrości jest najczulszy. Jeżeli chcesz tak skomponować swój obraz aby główny obiekt Twojego zdjęcia znajdował się poza środkiem kadru możesz dokonać zablokowania ekspozycji (o tym niżej) w celu przekadrowania zdjęcia.

  2. albo możesz wybrać punkt pomiaru ostrości
    Wybierasz w którym z 9 punktów pomiaru ostrości dostępnym w aparacie chcesz aby automatyka dokonała pomiaru ostrości. W ten sposób możesz wykonać zdjęcie bez przekadrowania.
    Zmiany punktu pomiaru ostrości dokonujemy wybierając przycisk wyboru punktu ostrości (poniżej jest zaznaczone miejsce gdzie się on znajduje z pokazanym jego oznaczeniem)


    i za pomocą strzałek znajdujących się wokół przycisku SET wskazujemy odpowiedni punkt. Po takim ustawieniu wykonujesz zdjęcie bez przekadrowywania.
W przypadku najprostszych aparatów cyfrowych może zdarzyć się, że ustawienie ostrości będzie możliwe jedynie w centrum kadru.


Proces ostrzenia z blokadą ekspozycji (AL/AE)
  1. Kadrujemy zdjęcie tak aby obiekt nas interesujący znajdował się w samym centrum kadru,
  2. naciskamy spust migawki do połowy (automatyka aparatu dokonuje pomiarów, obliczeń i ustawia ostrość),
  3. z wciąż wciśniętym spustem migawki ustawiamy aparat w pozycji do wykonania zdjęcia (przekadrowujemy obraz),
  4. wykonujemy zdjęcie wciskając spust migawki do końca.

Wskazówka 1.
Pamiętaj aby w przypadku użycia punktu centralnego z przekadrowaniem ustawić aparat w trybie One Shot (w innych aparatach może to być Single Shot), wtedy będziesz miał pewność, iż Twoje ustawienia ostrości zostaną zachowane.

Wskazówka 2.
W aparatach kompaktowych w momencie ostrzenia obrazu przez aparat (po wciśnięciu spustu migawki do połowy) zapala się czerwona dioda i w momencie kiedy aparat zakończy proces ostrzenia zapala się dioda zielona, zezwalająca nam na wykonanie zdjęcia.


W przypadku aparatów marki Canon dostęp do zmiany rodzaju Auto Focusa uzyskujemy korzystając z przycisku AF.

Otrzymujesz odpowiednio do wyboru:

One Shot (AF-S, tryb pomiaru pojedynczego) – służy do pojedynczego ustawienie ostrości. Dokonujesz pomiaru ostrości wciskając spust migawki do połowy. Aparat mierzy odległość obiektu od aparatu i ustawia ostrość. Ostrość zostaje ustawiona i zablokowana. Teraz swobodnie możesz przekomponować swój obraz i docisnąć spust migawki do końca w celu wykonania fotografii.



Al Focus (AF-A, tryb pomiaru kombinowany) – bardzo pomocna funkcja pomiaru ostrości którą możemy wykorzystać w przypadku mogących się poruszyć obiektów – zwierząt czy małych dzieci. Pomiaru ostrości dokonujemy podobnie jak w przypadku pojedynczego pomiaru i jeżeli nasz obiekt się poruszy to aparat dopasuje swoje ustawienia ostrości do poruszonego obiektu (wchodzi w tryb autofocusa ciągłego).


Al Servo (AF-C, tryb pomiaru ciągły) – w szczególności przydatna funkcja w fotografii sportu. W trakcie zablokowanego ustawienia ostrości na naszym poruszającym się obiekcie, aparat podąża za nim i bezustannie dopasowuje swoją ostrość do niego.






Do wykonania takich fotografii niezbędne jest ustawienie aparatu w tryb  Al Servo - ciągłego pomiaru ostrości.

Pomiar ostrości Al Servo wykonany na wybranego ptaka. 

Takie zdjęcie można uzyskać na kilka możliwych sposobów i niestety już nie pamiętam  z którego z nich skorzystałam(były to początki mojej przygody z aparatem). Ponieważ dużo korzystałam z panningu mogłam mieć ustawiony trym One Shot. Natomiast dla tego typu fotografii zaleca się ustawienie trybu Al Servo.   


Tryby ustawienia ostrości obiektywu
Z możliwością ustawienia ostrości automatycznej (AF) albo ręcznego ustawiania ostrości (MF) również spotykamy się w przypadku różnych obiektywów. Jeżeli dysponujesz aparatem z wymiennym obiektywem zwróć uwagę, iż przy jego nasadzie znajduje się przełącznik MF/AF, właśnie tutaj możesz ustalić czy chcesz aby pomiar został dokonany automatycznie czy też samemu będziesz dobierał odpowiednie ustawienie ostrości obracając pierścień obiektywu.


Ręczne ustawianie ostrości może być nie wygodne i powolne ale w przypadku niektórych sytuacji tylko dzięki niemu możemy osiągnąć ostre zdjęcie. W sytuacjach w których nie radzi sobie automatyka aparatu możemy ręcznie ustawić ostrość w odpowiednim miejscu, zablokować i wykonać zdjęcie po przekadrowaniu.
Ręczny pomiar ostrości zaleca się stosować przede wszystkim w makrofotografii.


Obydwa poniższe zdjęcia charakteryzują się błędem pomiaru ostrości. Gdybym skorzystała z ręcznego ustawienia ostrości efekt uzyskany na zdjęciu mógłby być dużo lepszy.





Przykładowe sytuacje w których automatyka aparatu może mieć trudności w pomiarze ostrości:
  • nie wystarczające oświetlenie,
  • bardzo jasne albo bardzo ciemne obiekty,
  • obiekty znajdujące się na krawędziach obrazu,
  • motywy o zbyt małym kontraście, jednolity kolor obiektu,
  • obiekty z gładką powierzchnią (np. gładkie bezchmurne niebo),
  • gesty wzór z drobnych zbliżonych do siebie elementów.


Zagadnienie dotyczące pomiaru ostrości nie jest łatwe dla osób początkujących, jest tu sporo nowych informacji, ale można tego wszystkiego się nauczyć. 
Jeśli masz jakieś uwagi co do tego artykułu proszę napisz poniżej. Chętnie odpowiem na wszelkie pytania czy wątpliwości. Pomogę Tobie przebrnąć przez te ciężkie początki :)



środa, 5 grudnia 2012

Pierwszy raz z aparatem w ręku


- z cyklu Fotografia dla Żółtodziobów -

Każdy z nas kiedyś bierze aparat do ręki po raz pierwszy. Pewnie większość z czytelników tej strony już dawno ma za sobą ten moment ale być może są jeszcze osoby które mają ten moment dopiero przed sobą. Ten artykuł jest skierowany właśnie do tych osób, ale również do osób które zmieniają aparat. Wkrótce zbliżają się Święta Bożego Narodzenia i może niektórzy z was dostana w prezencie gwiazdkowym pierwszy czy też nowy aparat a może nawet sami sobie taki prezent z tej okazji sprawicie.


Pierwsze użycie aparatu
Zanim zaczniesz tym aparatem wykonywać zdjęcia należałoby dokonać odpowiednich czynności.
  1. Po wyciągnięciu aparatu z pudełka należałoby naładować akumulator (baterię) - zgodnie z instrukcją jej ładowania.

  2. Naładowaną już baterię umieścić w przeznaczonym dla niej miejscu.
  3. Założyć (przymocować) obiektyw do body aparatu (jeżeli jest to aparat z wymiennym obiektywem).
  4. Sprawdź czy przełącznik autofocusa (AF) obiektywu jest wybrany czy jeszcze znajduje się na manual focus (MF) – czyli ręczne ustawienia ostrości. Wybieramy AF.

    Ustawienie trybu ostrości obiektywu AF/MF

  5. Umieszczamy kartę pamięci w przeznaczonym dla niej miejscu (dokładniejsze informacje odnajdziesz w instrukcji swojego aparatu)

    Karty CFD (Compact Flash)

  6. Teraz możesz uruchomić swój aparat po raz pierwszy zmieniając pozycję włącznika z off na on. Na monitorze wyświetlą się Tobie ustawienia aparatu.


No i aparat jest gotowy do robienia zdjęć. No tak ale jak je masz zrobić?



Jak wykonać zdjęcie aparatem cyfrowym?
Mając po raz pierwszy w ręku aparat pewnie jesteś przerażona wielością przycisków i symboli i nie wiesz od czego zacząć. Niektórym nawet może się od tego zakręcić w głowie, inni się boją że coś popsują. Zabierzmy się do wszystkiego krok po kroku. Na razie najważniejsze abyś wiedziała jak uruchomić aparat, jak nazywają się podstawowe elementy budowy aparatu i jak zrobić zdjęcie.

Na sam początek powiem Tobie jak zrobić zdjęcie. Nie będzie to porada z cyklu jak zrobić dobre zdjęcie bo do tego dużo dłuższa droga. Zachęcam abyś zapoznała się z innymi artykułami na mojej stronie aby poznać temat fotografowania i ćwiczyć swoje nowe umiejętności na bieżąco.

  1. Włączamy aparat (jeśli wykonywałeś powyższe kroki Twój jest już włączony)
  2. Ustaw aparat w tryb zdjęcia auto – na pokrętle aparatu wybierasz zielony prostokąt. Dzięki temu na razie nie będziesz musiała się martwić dostosowaniem żadnych ustawień w aparacie. On zrobi to wszystko za Ciebie.
    Tryb automatyczny

  3. Wybierasz temat swojego zdjęcia – niech to będzie np. jakaś osoba znajdująca się w pobliżu Ciebie czy wybrany przedmiot.
  4. Przyłóż oko do wizjerka i skieruj swój aparat w odpowiednim kierunku tak abyś widział swój temat przez wizjer, na samym środku.
  5. Naciśnij spust migawki do połowy – aparat ustawi w tym momencie ostrość na wybrany przedmiot czy osobę. Standardowo ostrość obrazu będzie ustawiana w samym centrum kadru (tego co widzisz przez wizjer czy też na ekranie wyświetlacza).

    Przycisk spustu migawki

  6. Dociśnij teraz spust migawki do końca – i masz już zrobione zdjęcie.
  7. Teraz możesz to zdjęcie obejrzeć / sprawdzić na ekranie wyświetlacza. Prawdopodobnie będzie się ono wyświetlało przez 2 sek. Ten czas w przyszłości będziesz mógł ustawić po swojemu poprzez menu aparatu.
    Jeżeli chcesz przejść do poglądu zdjęć służy do tego przycisk w kształcie trójkąta w ramce (przypomina symbol PLAY).
  8. Jeżeli na chwilę obecną skończyłaś robienie aparatu wyłączamy go – zmieniamy pozycje włącznika aparatu z on na off i odkładamy w bezpieczne miejsce.


Zadanie praktyczne - Poznaj swój aparat 
Mam dla Ciebie zadanie - wybierz się na „randkę” ze swoim aparatem. Weź do ręki instrukcje obsługi i czytając ją z włączonym aparatem po kolei poznawaj jego menu, funkcje, przyciski. Czytaj i sprawdzaj w praktyce.
Wiem niektórzy powiedzą, że przecież to nudne. Ale właśnie z instrukcji obsługi dowiesz się najwięcej i w przyszłości czytając różne artykuły na temat fotografowania tez będzie Tobie łatwiej zrozumieć o czym mowa. Ja osobiście zawsze czytam instrukcje obsługi do każdego aparatu którym się posługiwałam. Tam można znaleźć naprawdę wiele przydatnych informacji – nawet takich o jakich nikt w artykułach nie napisze. Jeżeli w trakcie czytania na bieżąco będziesz sprawdzała gdzie dana funkcja się znajduje to dużo łatwiej będzie Tobie zrozumieć o czym jest pisane.
Jeżeli znajdziesz coś co jest dla Ciebie niezrozumiałe zaznacz to np. żółtym zakreślaczem i możesz później poszukać informacji na ten temat w internecie albo jeszcze lepiej napisać do mnie. Z początku może być wiele takich rzeczy ale się nie przejmuj. Zobaczysz, że szybko poznasz swój aparat i Twoje zdjęcia będą coraz lepsze. A ja postaram się Tobie w tym pomóc pisząc artykuły na moim blogu.  

Co jeśli nie masz instrukcji obsługi albo jest ona tylko w języku angielskim?
Nie martw się. Dzięki internetowi mamy możliwość odnalezienia jej również w języku polskim. Możesz skorzystać po prostu z google i tam poszukać ale dla ułatwienia podam Tobie stronkę z różnymi instrukcjami . Znajdziesz je tutaj. 


Jak się Tobie podoba ten artykuł? Czy pomógł Tobie w pierwszych krokach z aparatem? Czy jest potrzeba abym coś wytłumaczyła dokładniej?




środa, 28 listopada 2012

Balans bieli


artykuł z cyklu - Poznaj bliżej swój aparat


Balans bieli (WB- white balance) – czyli kompensacja obrazu zarejestrowanego przez matrycę dla temperatury barwowej oświetlenia, jakie towarzyszyło wykonaniu fotografii (wg. Wikipidii).

Zagadnienie balansu bieli jest dość skomplikowanym do zrozumienia, aczkolwiek jest bardzo istotnym dla fotografii. Od wyboru i ustawienia odpowiedniego balansu bieli będą zależały kolory na naszych zdjęciach.

W internecie czy literaturze fachowej można znaleźć bardzo dużo różnych wyjaśnień balansu bieli, kolorów, samej bieli, temperatury barwowej i wszystkiemu z tym tematem związanym pod kontem bardziej technicznym. Jeżeli ktoś interesuje się fizyką i techniką zachęcam do dokładniejszego przyjrzenia się temu tematu. Ja w poniższym artykule chcę przedstawić zagadnienie doboru balansu bieli jak najprościej aby osoby dopiero zaczynające przygodę z fotografią uzyskały niezbędne minimum i nie poczuły się przytłoczone nadmiarem informacji.

Dzięki temu, że nasze oczy mają świetne możliwości adaptacyjne widzimy wszystkie kolory w odpowiedniej barwie niezależnie od oświetlenia w jakim się znajdujemy. Aparat fotograficzny widzi te kolory różnie (inaczej od nas) w zależności od temperatury barwowej oświetlenia. 


Automatyczny balans bieli
W każdym aparacie znajdziemy możliwość automatycznego ustawienia balansu bieli (AWB). 

Tutaj znajdziesz ustawienia WB w Canonie 400D. 
W niektórych aparatach ta funkcja może być umieszczona w innym miejscu np. w pobliżu spustu migawki (na górze) albo jak w kompaktach cyfrowych w MENU aparatu.


Jest to opcja najłatwiejsza i większość amatorów (a w szczególności tych początkujących) wybiera właśnie tę opcję. Dzięki niej możemy wykonywać zdjęcia nie przejmując się za bardzo rodzajem, temperaturą oświetlenia. Automatyka aparatu odnajduje w kadrze najjaśniejszy punkt i uznaje to jako wzorzec bieli do którego dostosowuje temperaturę barwową pozostałych kolorów.
Nie zawsze jednak uzyskamy w ten sposób pożądane rezultaty co może skutkować otrzymaniem całkowicie nienaturalnych kolorów – czyli innych od tych widzianych naszym okiem. Tryb Auto ma ograniczony zakres temperatur barwowych i nie ze wszystkimi radzi sobie dobrze. Na przykład zdjęcia wykonane przy świetle żarowym będę miały bardzo żółtą dominantę i kolory nie będą wyglądały naturalnie. Wykonując zdjęcia w pomieszczeniu gdzie dysponujemy źródłem światła żarowego bezpieczniej będzie od razu ustawić ręcznie balans bieli na światło żarowe (symbol żarówki).


Jeżeli skorzystamy z możliwości ustawienia balansu bieli w aparacie będzie on widział przedmioty w sposób przez nas zasugerowany

Pamiętajmy również o zmianie balansu bieli przy zmianie warunków oświetleniowych w których wykonujemy zdjęcia. Okropne rezultaty byśmy uzyskali fotografując np. w pomieszczeniu z ustawieniem balansu bieli na światło żarowe i gdybyśmy po wyjściu na światło dzienne nie zmienili tych ustawień. Całe zdjęcie miało by wyraźne niebieskie zabarwienie.


Zdjęcie wykonane przy ustawieniu balansu bieli na światło żarowe.

Zdjęcie wykonane z własnymi ustawieniami balansu bieli.


RAW a balans bieli
Ja obecnie wykonuje swoje zdjęcia w formacie plików RAW więc bez problemu zawsze mogę zmienić ustawienia balansu bieli w programie graficznym dobierając odpowiednią temperaturę barwową albo wskazując narzędziem pipetki miejsce białe czy też najbardziej zbliżone do koloru białego.
Taka możliwość bardzo ułatwia poprawne równoważenie bieli w przypadku zdjęcia wykonanym w świetle mieszanym (czyli takim gdzie oświetlenie pochodzi z różnych źródeł światła)

W większości programów jest również możliwość ocieplenia czy ochłodzenia kolorów na zdjęciu i to nic innego jak zmienianie temperatury barwowej zdjęcia. Do plików zapisywanych w formacie JPG czy TIFF nie możemy już wprowadzić innego ustawienia WB niż to jakie zostało zapisane w aparacie.

Mimo, iż robię zdjęcia w formacie RAW i mogłabym praktycznie wszystko (wszystkie opcje) poustawiać w komputerze staram się dostosować odpowiedni balans bieli przed wykonaniem zdjęcia. Nie jest z tym aż tak dużo pracy ponieważ tylko raz ustawiamy odpowiedni balans i dla całej serii zdjęć wykonanych w tych samych warunkach możemy użyć takiego ustawienia.



Dostępne ustawienia balansu bieli
W każdym aparacie mamy możliwość ustawienia, „poinformaowania aparatu” o tym jakie jest światło odbijane od przedmiotów (jaka jest jego temperatura barwowa). Mamy możliwość wyboru pomiędzy:
  • światłem słonecznym,










  • w cieniu,









  • dniem pochmurnym,









  • żarówką,









  • lampą jarzeniową,









  • lampą błyskową









W niektórych aparatach jest możliwość ustawienia balansu bieli według wzorca (ale to temat na inny artykuł) – w moim aparacie (Canon) opcja ta jest oznaczona jako – Custom (ustawienia własne). 











W bardziej zaawansowanych aparatach jest również możliwość wyboru temperatury barwowej w Kelvinach.
Temperaturę barwową określamy właśnie w Kelvinach. Im wyższa temperatura barwowa w Kelvinach, tym światło jest „.zimniejsze”


Temperatura barwowa w Kelvinach
1,700 K – płomień zapałki
1,850 K – światło świecy,
2,000 K - 3,000 K - wschód i zachód słońca
2,700 K - 3,300 K – żarówki 40W
3,000 K – miękkie białe świetlówki kompaktowe
3,200 K – światło żarowe (lampy studyjne)
3,350 K – światło “CP” Studio
4,000 K – białe światło fluorescencyjne, ciepłe światło słoneczne
4,100 K - 4,150 K – światło księżyca
5,000 K – świetlówki albo świetlówki kompaktowe z zimną białą barwą czy barwą światła dziennego
5,200 K – światło dzienne
5,500 K - 6,000 K – lampa błyskowa, chłodne światło dzienne w środku dnia
6,000 K - 6,500 K – dzień pochmurny
7,000 K – lekko zachmurzone niebo
7,500 K – pełny cień w słoneczny dzień
8,000 K – mgliste, mętne niebo
9,000 K – otwarty cień w słoneczny dzień
6,500 K - 9,300 K – monitor LCD albo CRT
10,000 K - 15,000 K – barwa czystego błękitnego nieba, bezchmurny dzień w górach
20,000 K – otwarty cień w górach, w bardzo jasny dzień
28,000 K - 30,000 K - błyskawic


Sprawdź w praktyce
Zachęcam do wyboru jakiegoś kadru i wykonania jego zdjęcia w każdej z dostępnych w Twoim aparacie ustawień balansu bieli. Porównaj je później na komputerze i zauważ różnice. Dzięki technice cyfrowych aparatów takie próby nic nas nie kosztują więc śmiało przystąp do testów :)

A tutaj moje testy:



Jeżeli kiedykolwiek masz wątpliwości jakie ustawienie balansu bieli powinnaś wybrać zawsze możesz wykonać zdjęcie testowe (albo skorzystać z trybu Live View) i sprawdzić na wyświetlaczu czy kolory które uzyskałaś wyglądają naturalnie albo chociaż są zbliżone do naturalnych.


Czasami białe nie musi być białe
Fotografia powinna wpływać przede wszystkim na emocje w związku z czym są sytuacje w których wcale nie jest korzystne aby oddać naturalne kolory i aby biały kolor był faktycznie białym. Jeżeli zależy nam aby zdjęcie oddawało jakiś klimat sytuacji w której się znajdujemy – np. koncert czy jakieś wydarzenie w których oświetleniowiec pracuje nad oddaniem odpowiedniego klimatu sceny - nie ma sensu psuć jego pracy. Skorzystaj z specjalnych efektów kolorystycznych i oddaj je na swojej fotografii.


Mamma Mia Show w Limassol

Mamma Mia Show w Limassol

Na powyższych zdjęciach widzimy, iż biały kolor nie jest białym. Dla specjalnego klimatu tego typu zdjęć tak jest lepiej niż jakbyśmy próbowali zmieniać balans bieli i utracilibyśmy całe efekty specjalne.   

Więcej zdjęć z tego przedstawienia możesz zobaczyć tutaj.


Wykonując zdjęcia o zachodzie słońca dobrze jest ustawić balans bieli tak aby na naszym zdjęciu było oddane ciepła kolorystyka. Nie pozwól aby aparat ochłodził kolory w celu ustawienia ich według „poprawnego” wzorca dla białego koloru. Fotografując taką scenę dobrze jest ustawić balans bieli w tryb pochmurny. 

Zdjęcie zachodu słońca wykonane w trybie automatycznego balansu bieli.
Aparat zmienił naturalną kolorystykę zachodu słońca.

Zdjęcie zachodu słońca wykonane w trybie balansu bieli dla dnia pochmurnego.

Wypróbuj takie ustawienie i zobacz czy spełnia ono Twoje oczekiwania. Jeżeli nie - spróbuj innego ustawienia.  



Czy dowiedziałaś się czegoś nowego z tego artykułu? Czy lepiej teraz rozumiesz funkcję balansu bieli i sposób jej użycia? Co chciałabyś abym wytłumaczyła Tobie bliżej? 



czwartek, 22 listopada 2012

Czułość ISO

artykuł z cyklu - Poznaj bliżej swój aparat



Co to jest czułość ISO?
ISO - oznacza czułość matrycy aparatu na światło, czyli określa ilość światła potrzebną do prawidłowego naświetlenia element światłoczułego. Jest to podstawowy parametr w aparacie który można a nawet należałoby ustawić samodzielnie wykonując zdjęcia. Wybór odpowiedniej wartości ISO i ustawienie go w aparacie wcale nie jest tak skomplikowane jakby się mogło wydawać. 


Jaką czułość ISO powinnam ustawić?
Czułość ISO dobieramy w zależności od warunków w jakich wykonujemy fotografię. Dysponując dobrymi warunkami oświetleniowymi np. ładna pogoda ustawiamy niskie wartości ISO (50, 80, 100 lub nawet 200).

ISO 100, ładny słoneczny dzień

Jeżeli jednak niedostateczne warunki oświetleniowe nie pozwalają nam na ustawienie niskich wartości ISO możemy je zwiększyć. Przy słabym oświetleniu pozostając przy niskim ISO ryzykujemy poruszone zdjęcie ponieważ aparat będzie potrzebował dłuższego czasu do jego naświetlenia. Jeżeli zdjęcie które wykonałeś jest zbyt ciemne lub rozmyte możesz zmienić wartość ISO na wyższą i spróbować wykonać fotografię ponownie.

ISO 1600, w niektórych miejscach nie wolno stosować lampy błyskowej
wtedy najlepszym wyjściem jest dostępne najwyższe ISO.

W dni pochmurne będziemy musieli skorzystać z wyższych czułości ISO np. 400, 800. Takie zdjęcie możemy wykonać z krótszym czasem otwarcia migawki (krótszy czas ekspozycji) i mamy mniejsze ryzyko na poruszone zdjęcie.

ISO 400, zdjęcie wykonane o zachodzie słońca bardzo ruchliwemu Pelikanowi


O czym powinnaś wiedzieć dokonując wyboru wartości ISO.
Im niższą czułość ISO ustawimy w aparacie tym możemy uzyskać lepsze zdjęcie – ostrzejsze i bardziej kolorystyczne. Im wyższą czułość ISO wybierzemy (zwłaszcza powyżej ISO 400) tym więcej szumów (efektu ziarna) pojawi się na naszej fotografii i tracimy szczegóły. Aby zminimalizować ilość szumów na naszej fotografii należy używać jak najmniejszej czułości ISO. 

ISO 1600, wolę szum na zdjęciu niż płaskie zdjęcie wykonane
wbudowaną lampą błyskową. 

ISO 1600
ISO 400
ISO 1600


Czy nie powinnam używać wysokich czułości ISO?
Pomimo spadku jakości zdjęcia czasami warto jednak zrobić zdjęcie z wyższą czułością ISO, uchwycić jakąś scenę, nawet z dodatkowym szumem, niż nie wykonać tego zdjęcia w ogóle. Stawiamy wtedy na uchwycenie momentu czy ciekawej kompozycji. W fotografii czarno białej delikatne ziarno może dodać dodatkowych walorów artystycznych. 

ISO 1600, widoczne ziarno, zdjęcie wykonane w złych warunkach oświetleniowych.
Jakakolwiek niższa wartość ISO przy tak ruchliwym maleństwie skutkowało poruszonym zdjęciem. 

Czasami przy obróbce zdjęcia fotografowie specjalnie dodają efekt ziarna.

Jeżeli dysponujesz statywem warto z niego skorzystać w zamian za zwiększanie wartości ISO. Ustawiasz niską wartość ISO i dłuższy czas naświetlania (migawki).

ISO 100, środek nocy a ISO tak niskie? Skorzystałam ze statywu. 


O czym warto pamiętać dokonując ręcznych zmian ISO?
Przede wszystkim aby zawsze sprawdzać ustawienia ISO zanim przystąpimy wykonywać zdjęcia – w szczególności przy zmianie oświetlenie np. przechodząc z wykonywania zdjęć w pomieszczeniu na zewnątrz.


Czy można jakoś zredukować ten szum, pozbyć się go?
Obecnie wiele aparatów ma funkcję redukcji szumów możliwą do ustawienia. Natomiast również programy graficzne (te dostępne zarówno płatnie jak i prostsze bezpłatnie) pozwalają na redukcję czy nawet usunięcie szumu z fotografii. Dokonując takiej redukcji należy pamiętać, iż czasem może obniżyć się poziom ostrości zdjęcia.


Jakie wartości ISO są dostępne?
W zależności od aparatu mamy różną skalę ISO do wyboru. Zwykłe aparaty kompaktowe to z reguły zakres od 50 do 400 (50,100, 200, 400).W lustrzankach cyfrowych może to być (tak jak w przypadku mojego Canona 400D): 100, 200, 400, 800, 1600. Czy też w profesjonalnych aparatach dużo wyższe wartości.























Canon 5D mark III - 100, 125, 160, 200, 250, 320, 400, 500, 640, 800, 1000, 1250, 1600, 2000, 2500, 3200, 4000, 5000, 6400, 8000, 10000, 12800, 16000, 20000, 25600, H1(51200), H2(102400).


Skąd się wziął skrót ISO?
ISO (International Standards Organization) zunifikowała standardy dla czułości matrycy i wbudowanej elektroniki w aparacie cyfrowym czy filmu (kliszy fotograficznej) w aparatach analogowychW dawniejszych czasach również ważne było zwrócenie uwagi na czułość materiału światłoczułego - kliszy fotograficznej. Skala czułości była oznaczana za pomocą skrótu ASA (ang. American Standard Association). Wartość ASA jest taka sama jak ISO (ASA 100 = ISO 100). Są jeszcze inne standardy dla oznaczenia światłoczułości ale nie będziemy się w to zagłębiać. Standardowe czułości filmów fotograficznych to: 50, 100, 200, 400, 800, 1600, 3200.

Ten artykuł rozpoczął nową serię artykułów mających za zadanie pomóc Tobie w poznaniu Twojego aparatu. Czy masz jakieś uwagi? Czy coś było niezrozumiałe? Czekam na Twój komentarz :)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Obserwatorzy